Po blisko dwutygodniowej przerwie związanej z występami kadry narodowej w meczach Eliminacji Mistrzostw Świata, wracają rozgrywki w I lidze. Przed nami starcie dwóch spadkowiczów. Puszcza udaje się na wyjazdowy pojedynek do Wrocławia ze Śląskiem. Mecz jako sędzia główny poprowadzi Piotr Rzucidło z Warszawy. Arbiter ten miał już okazję być rozjemcą w tym sezonie w spotkaniu z udziałem ,,Żubrów’’ a było to w meczu ze Stalą w Rzeszowie.
WIZYTÓWKA RYWALA
Najbardziej znany i rozpoznawalny klub sportowy z Dolnego Śląska, swój rodowód wywodzi z wojska, stąd też wzięła się pełna nazwa, która brzmiała Wojskowy Klub Sportowy Śląsk. Wiele lat później, kiedy klub odszedł od wojskowego patronatu, pierwszy człon przemianowano na Wrocławski.
Powstanie wrocławskiego klubu, było związane z przenosinami do tego miasta Oficerskiej Szkoły Saperów w roku 1946, która z kolei została utworzona tuż po wojnie w Przemyślu. Przy szkole został założony wówczas klub sportowy Pionier, którego sekcja piłkarska występowała w B i A klasie dolnośląskiej. Rok później do Wrocławia przeniesiono Oficerską Szkołę Piechoty, przy której powołano do życia klub sportowy o nazwie Podchorążek. W roku 1947 obydwa kluby dokonały fuzji, dlatego ten rok przyjmuje się za datę powstania obecnego klubu WKS Śląsk. Przez pierwsze lata, występował on w lokalnych rozgrywkach jeszcze pod nazwą Pionier. W początkach lat 50-tych, był to głównie poziom III ligi. Nazwa była w tym czasie zmieniana kilkukrotnie, zespół występował przez jakiś czas jako OWKS i CWKS Wrocław. W 1956 r. udało się wywalczyć awans do II ligi, a rok później klub przyjął ostatecznie nazwę WKS Śląsk. Na zapleczu ekstraklasy Śląsk występował przez kolejnych 8 lat, by w końcu wywalczyć awans do najwyższej ligi, w sezonie 1963/64 pod wodzą trenera Władysława Giergiela. W niej udało się Wrocławianom utrzymać przez 5 sezonów, aż do spadku na koniec rozgrywek 1968/69. Drugoligowa banicja tym razem trwała 4 lata. Misja powrotu do ligowej elity zakończyła się powodzeniem w 1973 r. Funkcję trenera pełnił wówczas były zawodnik Śląska Władysław Żmuda. W tym miejscu należy wspomnieć, że w latach 1974-79 w klubie z Wrocławia występował piłkarz o identycznych personaliach, ale nie spokrewniony w żaden sposób ze szkoleniowcem. Młodszy Władysław Żmuda stał się jednym z najlepszych piłkarzy tamtego okresu w kraju, zaliczył aż 91 występów w kadrze narodowej, wystąpił na trzech mundialach i zdobył złoty medal olimpijski w Montrealu w 1976 r.
W połowie lat 70-tych, pod przewodnictwem trenera Żmudy ,,Wojskowi’’ dołączyli do grona najlepszych drużyn w kraju i zaczęła się najlepsza era w historii klubu. Już w drugim sezonie po awansie, zespół stanął na podium zajmując 3 miejsce. Rok później Wrocławianie po raz pierwszy zdobyli Puchar Polski, w finale wygrywając w Warszawie 2:0 ze Stalą Mielec. W sezonie 1976/77 Śląsk okazał się najlepszy w lidze, sięgając po wymarzony tytuł mistrzowski. Oprócz wspomnianego Żmudy, w zespole występowali inni zasłużeni piłkarze jak Tadeusz Pawłowski, Janusz Sybis czy Zygmunt Kalinowski. Dzięki wywalczeniu tytułu mistrzowskiego Śląsk mógł wystąpić w Pucharze Mistrzów (odpowiednik dzisiejszej Ligi Mistrzów), w którym jednak zakończył rywalizację już na pierwszej rundzie, odpadając z mistrzem Bułgarii – Lewski Sofia.
W kolejnych latach ,,Wojskowi’’ nadal pozostawali w czołówce krajowej, wywalczyli choćby jeszcze dwa tytułu wicemistrzowskie :1977/78 i 1981/82 (przegrany tytuł o ,,włos’’ z Widzewem w ostatniej kolejce sezonu) oraz Puchar i Superpuchar Polski w edycji 1986/87. Przełom lat 80 i 90-tych to czas, w którym Śląsk był raczej ligowym średniakiem, kończąc rywalizacje przeważnie w środku tabeli. W tamtym okresie najbardziej rozpoznawalnym zawodnikiem był Ryszard Tarasiewicz, reprezentant kraju i późniejszy szkoleniowiec klubu.
Poważny kryzys przyszedł w sezonie 1992/93. Zespół spisywał się w lidze fatalnie, zajął dopiero 16 miejsce, co oznaczało pierwszy po 20. sezonach nieprzerwanej gry w ekstraklasie spadek do 2. ligi. Pierwszy sezon na zapleczu ekstraklasy Śląsk kończy dopiero na 5. miejscu, niżej w tabeli nawet od lokalnego rywala Ślęzy Wrocław. Rok później pod wodzą trenera Stanisława Świerka, udaje się wyprzedzić mocnych rywali Amicę Wronki i Wisłę Kraków i po wygraniu 2 ligi grupy zachodniej powrócić do piłkarskiej elity. W niej jednak Śląsk spisywał się znów bardzo słabo. W rozgrywkach 1995/96 ledwo utrzymuje się w lidze, kończąc sezon na ostatnim bezpiecznym 14 miejscu, z kolei rok później klub przechodzi potężny kryzys, również finansowy. W efekcie drużyna została wycofana z rozgrywek na 3 kolejki przed końcem i spadła z hukiem ponownie do 2 ligi. Tym razem pobyt na drugoligowych boiskach trwał 3 sezony i pod wodzą trenera Jana Calińskiego WKS wrócił na najwyższy szczebel wiosną 2000 r. W sezonie 2001/2002, który był rozgrywany w nietypowym formacie, Śląsk ląduje w grupie spadkowej, gdzie niestety nieskutecznie broni się przed spadkiem.
Czwarty w historii klubu spadek z ekstraklasy, jak się okazało był do tej pory ostatnim, ale zarazem stał się początkiem największego kryzysu jaki dopadł Wrocławian w historii. W efekcie drużyna znalazła się na dwa sezony nawet w III lidze. Walkę o powrót do II ligi przegrała w barażach z Arką Gdynia i dopiero w sezonie 2004/05 pod wodzą trenera Tarasiewicza wygrała rozgrywki i wróciła na drugi poziom ligowy. Losy tego szkoleniowca były w tym czasie mocno zakręcone, najpierw został zwolniony po słabych wynikach w trakcie sezonu 2006/07, by następnie w czerwcu 2007 powrócić do pracy w klubie i rok później świętować powrót do ekstraklasy! W niej z kolei jako beniaminek, Śląsk zajął dobre 6.miejsce i wywalczył Puchar Ekstraklasy.
Kolejne duże sukcesy kluby przyszły wraz z objęciem posady pierwszego trenera przez Oresta Lenczyka. Co ciekawe ten znany szkoleniowiec, miał już okazje wcześniej prowadzić Śląska, co miało miejsce na przełomie lat 1979/80. W pierwszym sezonie swojej drugiej pracy we Wrocławiu wywalczył wicemistrzostwo, ustępując jedynie Wiśle Kraków. Rok później udało się poprawić końcowy wynik i Śląsk zdołał wywalczyć swoje drugie mistrzostwo w historii, zapewniając sobie tytuł w ostatniej kolejce po wygranej 1:0 wyjazdowego meczu z Wisłą. Autorem ,,złotego’’ gola był Rok Elsner. Wiodącymi piłkarzami tamtej drużyny byli Sebastian Mila, Piotr Celeban, Przemysław Kaźmierczak, Waldemar Sobota czy Cristian Diaz. Tytuł mistrzowski został dodatkowo okraszony wygraniem Superpucharu.
W kolejnych latach Śląsk rywalizował w lidze ze zmiennym szczęściem. Zdarzały się niezłe sezony jak choćby zakończone zajęciem 3 i 4 miejsc, ale również takie, kiedy drużyna musiała rozpaczliwie bronić się przed spadkiem, jak choćby w latach 2021-23.
Dość niespodziewanie drużyna była bliska powtórzenia swoich największych sukcesów w rozgrywkach 2023/24. Prowadzeni przez Jacka Magierę Wrocławianie zajęli ostatecznie drugie miejsce ustępując minimalnie Jagielloni, wywalczając czwarte w historii wicemistrzostwo kraju. Kluczową postacią w drużynie był kapitan Erik Exposito. Hiszpan strzelił 19 goli i został królem strzelców. Zupełnie niespodziewanie dla wszystkich Śląsk w poprzednim sezonie ekstraklasy spisywał się znów bardzo słabo. Mimo nieco lepszej postawy wiosną nie udało się uratować przed degradacją i po 17 sezonach gry w elicie Wrocławianie znów musieli przełknąć bardzo gorzką pigułkę spadku.
Ostatnie 10.sezonów w pigułce
| Sezon | Liga | Miejsce | pkt | bramki | Z-R-P | Trener | Strzelec |
| 2015/16 | Ekstr | 10 | 31 | 41-46 | 12-12-13 | T.Pawłowski G.Kowalski R.Szukiełowicz M.Rumak | R.Morioka (7) |
| 2016/17 | Ekstr | 11 | 29 | 49-52 | 12-10-15 | M.Rumak J.Urban | K.Biliński (11) |
| 2017/18 | Ekstr | 10 | 50 | 50-54 | 13-11-13 | J.Urban M.Przychodny | M.Robak (19) |
| 2018/19 | Ekstr | 12 | 44 | 49-45 | 12-8-17 | T.Pawłowski V.Lavicka | M.Robak (18) |
| 2019/20 | Ekstr | 5 | 54 | 51-46 | 14-12-11 | V.Lavicka | E.Exposito P.Płacheta (po 8) |
| 2020/21 | Ekstr | 4 | 43 | 36-32 | 11-10-9 | V.Lavicka J.Magiera | E.Exposito (9) |
| 2021/22 | Ekstr | 15 | 35 | 42-52 | 7-14-13 | J.Magiera P.Tworek | E.Exposito (11) |
| 2022/23 | Ekstr | 15 | 38 | 35-48 | 9-11-14 | I.Djurdjevic J.Magiera | J.Yeboah (10) |
| 2023/24 | Ekstr | 2 | 63 | 50-31 | 18-9-7 | J.Magiera | E.Exposito (19) |
| 2024/25 | Ekstr | 17 spadek | 30 | 38-53 | 6-12-16 | J.Magiera M.Hetel/M.Dymkowski A,Simundza | Al-Hamlawi (7) |
TRENER:
ANTE SIMUNDZA (ur. 1971)
Pochodzi ze Słowenii. Przez lata był kluczowym zawodnikiem Mariboru, dostąpił również zaszczytu trzech występów w kadrze narodowej. Po zakończeniu kariery również osiągał sukcesy jako trener z tym klubem. Ponadto prowadził m.in. Ludogorec Razgrad, z którym wywalczył mistrzostwo Bułgarii. W Śląsku pracuje od rundy wiosennej poprzedniego sezonu. Podjął się szalenie trudnej misji ratowania ekstraklasy po fatalnej jesieni. Mimo niepowodzenia, zdołał odmienić grę drużyny i dostał szansę dalszej pracy we Wrocławiu.
KLUCZOWI ZAWODNICY:
PIOTR SAMIEC-TALAR (ur. 2001, pomocnik)
Pochodzi spod wrocławskiej Środy Śląskiej. Jako zdolny junior trafił do Śląska w 2017 r. Bardzo powoli przebijał się do pierwszego zespołu. W okresie 2019-21 zagrał w 20 meczach ligowych, ale bez żadnych fajerwerków. Następnie trafił na wypożyczenia do Widzewa i GKS Katowice. Do Wrocławia wrócił wiosną 2022 i stopniowo zaczął budować swoją pozycję. W znakomitym dla Śląska sezonie 2023/24 Samiec-Talar spisywał się znakomicie, zdobywając 7 bramek i notując 9 asyst. W poprzednich rozgrywkach podobnie jak cały zespół obniżył loty, jednak zdecydował się pozostać w klubie by pomóc w powrocie do elity. Najczęściej występuje jako jeden z ofensywnych pomocników. Dobrze operuje lewą nogą, imponuje prostopadłymi podaniami, często otwierającymi drogę do bramki partnerom.
SERAFIN SZOTA (ur. 1999, obrońca)
Zaczynał karierę w rodzinnym Namysłowie. Jako młody chłopak trafił do Lech Poznań a potem do Zagłębia i Wisły Kraków, z której był wypożyczany do Odry Opole i Stomilu. W barwach ,,Białej Gwiazdy’’ zadebiutował w ekstraklasie wiosną 2021 r. Kolejnym jego przystankiem był Widzew (43 mecze) a do Śląska przeszedł przed startem poprzedniego sezonu. Dość niespodziewanie pod wodzą Simundzy zrobił spore postępy i stał się liderem formacji defensywnej Śląska
DAMIAN WARCHOŁ (ur.1995, pomocnik)
Jeden z tych piłkarzy, który przed długie lata nie mógł przebić się przez niższe szczeble. Może gdyby wcześniej trafił do ekstraklasy zrobiłby znacznie większą karierę, bo tam, gdzie grał przeważnie zostawiał dobre wrażenie. Pochodzi z Łodzi, ale w barwach Widzewa grał tylko w rezerwach i Młodej Ekstraklasie. Następnie tułał się po niższych ligach (m.in. Raków, Olimpia G., MKS Kluczbork czy Unia Skierniewice). Jesienią 2019 został piłkarzem III-ligowego Pelikana Łowicz, w którym zagrał kapitalną rundę (17 bramek w 16 meczach). Zaowocowało to niespodziewanym transferem do Legii, gdzie grał jednak w rezerwach, ale dostał szanse gry w pierwszej drużynie w ostatnim meczu sezonu i zdobył w nim nawet bramkę (bilans w Legii 1 mecz-1 bramka). Nie wystarczyło to do pozostania w stolicy, skąd odszedł do Wisły Płock znów notując dobrą rundę jesienną (6 bramek). W kolejnym sezonie spadkowym dla Płocczan jego pozycja słabła, stąd decyzja o przejściu do Górnika Łęczna, w którym Warchoł wyraźnie odbudował się. Poprzedni sezon zakończył aż z 14-oma bramkami na koncie.
Historia rywalizacji Puszcza – Śląsk
Dotychczasowy łączny bilans gier wygląda następująco:
4 mecze, wszystkie na poziomie ekstraklasy, po jednym zwycięstwie Puszczy i Śląska, dwa remisy, bramki: 4-3 na korzyść zespołu z Wrocławia
| sezon | rozgrywki | data | gospodarze | goście | wynik | bramki |
| 23/24 | Ekstr. | PUSZCZA | ŚLĄSK | 15.09.23. | 1:3 (1:0) | Craciun 20-k. – Exposito 82-k., 90-k., Burak Ince 89 |
| 23/24 | Ekstr. | ŚLĄSK | PUSZCZA | 16.03.24 | 0:0 (0:0) | |
| 24/25 | Ekstr. | ŚLĄSK | PUSZCZA | 30.11.24 | 0:1 (0:0) | Cholewiak 66 |
| 24/25 | Ekstr. | PUSZCZA | ŚLĄSK | 24.05.25. | 1:1 (1:0) | Sołowiej 26 – Al-Hamlawi 66 |
Ostatnie występy:
8.kolejka Betclic 1.ligi:
PUSZCZA NIEPOŁOMICE – CHROBRY GŁOGÓW 0:0 (0:0)
skład: Michał Perchel – Norbert Barczak, Konrad Stępień (35, Kacper Przybyłko), Łukasz Sołowiej, Piotr Mroziński – Olaf Korczakowski (77, Mateusz Stępień), Filipe Nascimento (87, Konrad Kasolik), Michał Walski, Christopher Simon (87, Jakub Stec), Emmanuel François – Kacper Śmiglewski (77, Kōsei Iwao).
ŚLĄSK WROCŁAW – GKS TYCHY 2:1 (0:0)
Bramki: Sokołowski 71, Warchoł 79 – Sanyang 69
Skład: 25. Michał Szromnik – 78. Tommaso Guercio, 3. Serafin Szota, 44. Mariusz Malec, 8. Marc Llinares – 7. Piotr Samiec-Talar (87, 70. Miłosz Kozak), 81. Patryk Sokołowski, 15. Jorge Yriarte (63, 29. Jakub Jezierski), 6. Besar Halimi (74, 9. Damian Warchoł), 11. Luka Marjanac (87, 24. Jehor Szarabura) – 91. Przemysław Banaszak.
PRZEWIDYWANIA
Zgodnie z przewidywaniami po spadku z ekstraklasy również we Wrocławiu nie obyło się bez małej rewolucji kadrowej. Zespół opuściło wielu kluczowych zawodników jak choćby Rafał Leszczyński, Peter Pokorny, Jose Pozo, Mateusz Żukowski, Assad Al-Hamlawi, Arnau Ortiz czy Aleks Petkow. W przerwie między sezonowej działacze Śląska mieli pełne ręce roboty. I ku uciesze kibiców WKS-u, udało im się sprowadzić solidnych następców jak choćby doświadczonego bramkarza Michała Szromnika, solidnego stopera Mariusza Malca z Pogoni, Michała Kozaka z Ruchu czy paru ciekawych obcokrajowców w osobach Dijakovicia, Halimiego czy Yriarte. Prawdziwym majstersztykiem transferowym było sprowadzenie znakomitego ofensywnego duetu z Górnika Łęczna: Przemsyław Banaszak – Damian Warchoł (w ubiegłym sezonie zdobyli odpowiednio 15 i 14 bramek). Zawodnicy Ci dobrze wkomponowali się do nowego zespołu i już są najlepszymi strzelcami Śląska. Oczywistym celem na bieżący sezon jest rychły powrót od ekstraklasy. Po niezbyt udanym starcie (remis z Wieczystą i porażka w Rzeszowie) wydaje się, że Wrocławianie idą w dobrym kierunku. Wygrali 4 z 6 meczów i póki co są na 3.miejscu ex aequo z Wieczystą. Pewien niepokój budzą rozmiary porażki z Wisłą (0:5) ale lider z Krakowa jest w świetnej dyspozycji i pokazał swoją siłę w pierwszej fazie sezonu.
Zakończyła się w końcu saga transferowa Antoniego Klimka. 23-letni pomocnik, który wystąpił w tym sezonie tylko w jednym meczu w barwach Puszczy, został wypożyczony właśnie do Śląska, z opcją wykupu. Antek urodził się we Wrocławiu, był juniorem Śląska więc można powiedzieć wraca do domu.
Przerwa reprezentacyjna była również okazją dla intensywnej pracy nad zgraniem i poprawą formy w ekipie Tomasza Tułacza. Puszcza aktualnie zajmuje pozycję w strefie spadkowej, czekając cały czas na pierwszą wygraną. Przed ,,Żubrami’’ niezwykle ciężkie zadania, bowiem dwa najbliższe mecze zagramy na wyjeździe z rywalami z czołówki. Po meczu ze Śląskiem czeka nas pojedynek z Polonią Warszawa a parę dni później pucharowa konfrontacja ze Stalą w Mielcu. Po nieudanym starcie nie można oglądać się na przeciwników i trzeba szukać punktów w każdym meczu. Pewien powiew nadziei daje sparingowy pojedynek z Wisłą Kraków rozegrany w ostatnią sobotę, w którym Puszcza niespodziewanie wygrała 4:1, a hat-trickiem popisał się niedawno pozyskany napastnik Adam Basse, dając chyba tym samym sygnał gotowości do walki o grę w wyjściowym składzie. Oczywiście bierzemy poprawkę, że był to tylko mecz towarzyski a ,,Biała Gwiazda’’ nie wystąpiła w najsilniejszym składzie (choć Angel Rodado zagrał 45 minut), ale jest to na pewno jakieś światełko w tunelu.
