W najbliższą sobotę czeka nas kolejny ligowy pojedynek Puszczy. Tym razem udamy się do Bytomia na starcie przeciwko Polonii, czyli jednej z rewelacji rozgrywek. Mecz jako sędzia główny poprowadzi Albert Różycki z Łodzi.
WIZYTÓWKA RYWALA
Klub nawiązuje do tradycji Polonii Bytom założonej z inicjatywy Polskiego Komisariatu Plebiscytowego (4 stycznia 1920 r.), która jednak dość szybko po dwóch latach przestała funkcjonować. Ostatecznie Polonia została reaktywowana tuż po wojnie i jako datę założenia klubu przyjmuje się najczęściej rok 1945. Przyjęto niebiesko-czerwone barwy co było nawiązaniem do tradycji Pogoni Lwów i wynikało z faktu choćby sporego napływu lwowiaków na Śląsk po wojnie.
Bytomianie przystąpili do pierwszych powojennych rozgrywek pierwszoligowych, które odbyły się w roku 1948. Szczęśliwie udało się wówczas obronić ligowy byt. Niestety w drugim sezonie gry na najwyższym szczeblu Polonia spadła klasę niżej, by następnie powrócić do elity już rok później. Niedługo później przyszły pierwsze duże sukcesy. W tamtym okresie jak to często bywało w początkach PRL-u zmieniono na jakiś czas nazwę na Ogniwo. W sezonie 1952 r. niebiesko-czerwoni byli o krok o tytułu mistrzowskiego. Najpierw wygrali rywalizację w swojej grupie. W finale rozgrywek spotkali się z Ruchem Chorzów, który nie dał im żadnych szans w dwumeczu (7:0 i 0:0). Dwa lata później Bytomianie okazali się najlepsi w rywalizacji ligowej i mogli świętować pierwszy tytuł mistrzowski w swojej niedługiej historii. Zupełnie niespodziewanie Polonia będąc obrońcą tytułu spadła z ligi rok później (1955 r.).
Podobnie jak przy poprzednim spadku drugoligowa banicja trwała zaledwie rok. Po powrocie do elity zespół ze Śląska umocnił swoją pozycję na krajowym podwórku i pod koniec lat 50-tych oraz całe lata 60-te należał do ścisłej krajowej czołówki. Efektem tego były trzy tytuły wicemistrzowskie wywalczone w latach 1958, 1959 i 1961. W roku 1962 udało się powtórzyć największe osiągnięcie w dziejach klubu i wywalczyć drugi tytuł mistrzowski. Polonia okazała się najlepsza w skróconych i przejściowych rozgrywkach w związku z reformą i zmianą systemu gry na jesień-wiosna. W finałowym starciu rozbiła 4:1 Górnika Zabrze. W tamtym okresie w Bytomiu występowało wielu znakomitych piłkarzy, którzy zaistnieli w reprezentacji kraju, jak choćby: Jan Liberda (legendarny napastnik, zdobywca 145 ligowych goli, dwukrotny król strzelców), Edward Szymkowiak (znakomity bramkarz, jego imieniem nazwano stadion Polonii), Zygmunt Anczok, Józef Wieczorek, Jan Banaś, Kazimierz Trampisz czy Henryk Kempny. W kolejnych latach nie udało się już powtórzyć tego sukcesu. Bytomianie jeszcze dwa razy wylądowali na trzecim stopniu podium (65/66 i 68/69), utrzymując się przeważnie w górnej części tabeli.
Polonia zaczęła słabnąć wraz z początkiem lat 70-tych. Zespół pozbawiony wielkich graczy, którzy byli już u schyłku kariery stał się drużyną regularnie zaangażowaną w walkę o utrzymanie. Na koniec rozgrywek 1975/76 przytrafił się spadek po dwudziestu latach gry bez przerwy w ekstraklasie. Ponownie jak przy poprzednich dwóch spadkach Poloniści od razu wrócili do elity. Kolejna przygoda w 1.lidze trwała tylko trzy lata i została zakończona spadkiem po bardzo słabym sezonie 1979/80, w którym niebiesko-czerwoni w słabym stylu zajęli ostatnie miejsce. Wówczas Polonia pozostawała w cieniu innej Bytomskiej ekipy. Był to czas, w którym narodziła się potęga Szombierek. Paradoks polegał na tym, że we wspominanych rozgrywkach 79/80 do tej pory bardziej utytułowani Poloniści szorowali po dnie tabeli a popularne ,,Szombry’’ sięgnęły po jedyny w historii tytuł mistrzowski.
Wszystkim, którzy jak przy okazji poprzednich degradacji spodziewali się rychłego powrotu do ekstraklasy, przyszło spore rozczarowanie. Polonia dopiero w szóstym sezonie gry w II lidze wygrała rywalizacje i ponownie zawitała na salonach w sezonie 1986/87. W rundzie jesiennej zespół beniaminka spisywał się nieźle zajmując 10.miejsce, a rozgrywki zakończył ostatecznie na 13.pozycji co zgodnie z ówczesnym regulaminem oznaczało konieczność gry w barażach z zespołem z 12.miejsca, którym okazała się Olimpia Poznań. W dwumeczu lepsza okazała się ekipa z Wielkopolski i ponowna degradacja do II ligi stała się faktem. Wówczas chyba nikt się nie spodziewał, że na powrót do elity przyjdzie czekać aż 20 lat.
W okresie 1987-2001 Polonia Bytom występowała na poziomie II ligi. W pierwszym dziesięcioleciu niebiesko-czerwoni kończyli ligę przeważnie w górnej części tabeli, ale ani razu nie włączyli się do rywalizacji o awans. Przede wszystkim brakowało zaplecza finansowego w postaci zamożnego sponsora a bez tego w zmieniającej się rzeczywistości lat 90-tych było szalenie trudno o sukcesy.
Receptą na nie najlepszą kondycję finansową klubu miała być fuzja jakiej dokonano z lokalnym rywalem i w okresie od czerwca 1997 do końca 1998 r. występował on pod nazwą Polonia/Szombierki. W tym czasie piłkarsko zespół wyglądał wciąż nieźle, dwukrotnie zajmując 6.miejsce w lidze. Po zakończeniu epizodu z fuzją bytomskich ekip rozpoczął się najgorszy okres w dziejach klubu. W roku 2000, w nowej, jednogrupowej II lidze Polonia zakończyła rozgrywki na miejscu jedenastym, a w kolejnym roku już na siedemnastym i pierwszy raz w historii spadła do III ligi. W pierwszym trzecioligowym sezonie drużyna nie radziła sobie z rywalami i niewiele brakowało, a klub stoczyłby się jeszcze niżej. Z III ligi udało się wydostać w czwartym sezonie gry (2004/05) po wygraniu barażów ze Szczakowianką Jaworzno.
Pierwszy sezon po powrocie na zaplecze ekstraklasy był niezwykle trudny. Polonia zajęła dopiero 15 miejsce co wiązało się z grą w barażach z III ligową Unią Janikowo. Bytomianie znów znaleźli skuteczną receptę i po zaciętym dwumeczu (0:0 i 1:0) obronili ligowy byt. Kolejne rozgrywki były związane ze sporą reformą ligową w kraju (m.in nowy podział na ekstraklasę, I ligę itd). Powiększenie ekstraklasy do 16 drużyn oznaczało promocję aż dla czterech najlepszych zespołów II ligi sezonu 2006/07. Prowadzona przez trenera Dariusza Fornalaka Polonia spisywała się nadspodziewanie dobrze przez cały rok i po zajęciu 3.miejsca mogła fetować powrót na najwyższy szczebel po 20 latach przerwy!
Jako beniaminek, pozbawiona solidnego zaplecza finansowego i silnej kadry Polonia była skazywana na szybki spadek. W grudniu 2007 r. drużynę objął stawiający pierwsze poważne kroki w zawodzie trenera Michał Probierz. Pod jego wodzą udało się uratować ligowy byt i zbudować zarazem podwaliny pod niezły zespół ligowy na kolejne dwa sezony. W nich Bytomianie prowadzeni m.in. przez Marka Motykę i Jurija Szatałowa wykręcili wyniki znacznie ponad stan, dwukrotnie kończąc ligę na wysokim 7.miejscu. Sezon 2010/11 okazał się bardzo trudny, mocno osłabiona drużyna z Bytomia ostatecznie przegrała zaciętą rywalizację o utrzymanie z Cracovią i wraz z Arką Gdynia opuściła szeregi ekstraklasy. W latach 2007-11, czyli w okresie ostatnich występów Polonii na najwyższym szczeblu przewinęło się kilku niezłych zawodników, którzy stanowili o jej sile a część z nich zrobiła większą karierę w innych klubach. Warto w tym miejscu wspomnieć takich piłkarz jak choćby: Jacek Trzeciak, Grzegorz Podstawek, Marcin Komorowski, Rafał Grzyb, Piotr Tomasik, Michał Zieliński, czy słowacki duet Marek Bazik i Miroslav Barcik.
Po spadku nie udało się odbudować silnej drużyny w Bytomiu i w kolejnych latach nastały czas postępującej degrengolady. Zaczęło się od spadku w drugim roku gry na drugim poziomie. Lata 2013-17 to okres balansowania klubu na poziomie II i III ligi. Spadek w sezonie 2014/15 wiązał się z nieotrzymaniem licencji na grę w II lidze.
Ta niechlubna historia powtórzyła się po zajęciu ostatniego miejsca w II lidze 2016/17. Bytomianie w związku z licznymi problemami natury organizacyjnej nie zgłosili się do rozgrywek III ligi i zostali dokooptowani do IV ligi, grupy śląskiej II.
Po tym jak Polonia znalazła się na piątym szczeblu (IV liga) rozpoczęła się powolna odbudowa klubu. W drugim sezonie gry udało się wydostać z IV ligi. W Latach 2019-23 zespół regularnie kończył rozgrywki w ścisłej czołówce, ale awans udało się wywalczyć dopiero za czwartym podejściem po wygraniu ligi wiosną 2023 r.
W klubie postawiono sobie ambitny cel szybkiego awansu również z II ligi. Pierwsze podejście drużyny prowadzonej przez trenera Łukasza Tomczyka zakończyło się na półfinale barażów, przegranym z KKS Kalisz. W niedawno zakończonych rozgrywkach Polonia nie miała sobie równych i w dobrym stylu zwyciężyła ligę zapewniając sobie bezpośredni awans i powrót na zaplecze elity po blisko 12 latach.
Sukcesy:
Mistrzostwo Polski – (2x) – 1954, 1962
wicemistrzostwo Polski – (4x) – 1952, 1958, 1959, 1961
finalista Pucharu Polski – (3x) – 1963/64, 1972/73, 1976/77
Ostatnie 10.sezonów w pigułce
| Sezon | Liga | Miejsce | pkt | bramki | Z-R-P | Trener | Strzelec |
| 2015/16 | II | 11 | 44 | 42-44 | 13-6-15 | J.Trzeciak I.Kościelniak | M.Lachowski (7) |
| 2016/17 | II | 18 spadek | 22 | 25-54 | 8-6-20 | I.Kościelniak A.Orzeszek | A.Kowalczyk (5) |
| 2017/18 | IV | 1 * | 64 | 72-39 | 20-4-6 | J.Trzeciak | B.Giełażyn (12) |
| 2018/19 | IV | 1 awans** | 76 | 84-20 | 24-4-2 | M.Domagała | M.Lachowski (25) |
| 2019/20 | III | 2 | 33 | 31-18 | 10-3-5 | K.Rakoczy | M.Lachowski (8) |
| 2020/21 | III | 2 | 81 | 86-42 | 25-6-5 | K.Rakoczy | A.Żak (19) |
| 2021/22 | III | 3 | 65 | 66-34 | 20-5-9 | K.Rakoczy | D.Krzemień (11) |
| 2022/23 | III | 1 awans | 75 | 69-34 | 24-3-7 | R.Wieczorek A.Burek | D.Wolny (26) |
| 2023/24 | II | 6 | 53 | 57-48 | 14-11-9 | A.Burek Ł.Tomczyk | D.Wolny (10) |
| 2024/25 | II | 1 awans | 72 | 69-34 | 22-6-6 | Ł.Tomczyk | K.Wojtyra (20) |
*przegrane baraże o awans z Ruchem Radzionków (1:1 i 1:2)
** awans po wygranym barażu z LKS Czaniec (2:2, 0:0)
ARENA MECZU:
Przez długie lata Polonia rozgrywała swoje mecze na stadionie im. Edwarda Szymkowiaka przy ul. Olimpijskiej, w tym również podczas swojego ostatniego pobytu na poziomie ekstraklasy. Niestety obiekt mocno nadgryziony zębem czasu w końcu przestał być użytkowany i pojawiła się konieczność gruntownej modernizacji. W latach 2014-16 trwały prace wyburzeniowe części trybun oraz rozpisano przetargi na przebudowę stadionu. Niestety w kwietniu 2017 r. Rada Miasta zdecydowała o likwidacji spółki Bytomski Sport oraz odebraniu środków na budowę kompleksu. W związku z brakiem możliwości organizowania meczów przy ul. Olimpijskiej, Polonia przez kilka lata musiała tułać się po innych arenach, w tym u lokalnego rywala Szombierek. Światło w tunelu pojawiło się w 2020, kiedy to władze miejskie podjęły decyzję o budowie kameralnego obiektu przy ul. Piłkarskiej, czyli tuż obok dotychczasowego. Nowy stadion miał swoją inaugurację we wrześniu 2023 r. Obiekt pełni funkcję ,,domu’’ dla pierwszej drużyny tymczasowo. Docelowo ma być przeznaczony na potrzeby akademii, do czasu odbudowy głównego stadionu, co wydaje się być wciąż odległą perspektywą. Obecny stadion Polonii Bytom posiada pełnowymiarowe boisko ze sztuczną nawierzchnią oraz trybuny o metalowej konstrukcji zlokalizowane po stronie wschodniej. Za południową bramką rozciąga się trzykondygnacyjny budynek klubowy. Niestety wciąż nie działa sektor gości.
Pojemność: 1175
TRENER:
ŁUKASZ TOMCZYK (ur. 1988)
Nie posiada dużego doświadczenia w zawodzie trenerskim podobnie jak znaczącej przeszłości jako piłkarz. Można powiedzieć, że praca w Polonii Bytom, którą rozpoczął we wrześniu 2023 r. jest jego pierwszą w poważnej piłce. Wcześniej zdobywał szlify jako trener Victorii Częstochowa (2019-21) oraz asystent i analityk w Resovii i GKS Katowice.
KLUCZOWI ZAWODNICY;
TOMASZ GAJDA (ur. 1995, pomocnik)
Pochodzi z Opola, wychowanek Odry. Pierwsze lata w swojej piłkarskiej przygodzie spędził w klubach z tego regionu (LZS Mechnice, Stal Brzeg). W latach 2019-20 był zawodnikiem Sokołu Ostróda, skąd trafił na pół roku do MKS Kluczbork. Latem 2022 r wraz z Lucjanem Zielińskim przeniósł się z Kluczborka do Bytomia. Od czterech sezonów Gajda jest liderem środka pomocy Polonii. Oprócz rozgrywania akcji potrafi zdobywać bramki (w poprzednim sezonie 7 trafień, w obecnym ma już trzy)
KAMIL WOJTYRA (ur. 1997, napastnik)
Wychowanek Rakowa z Częstochowy, gdzie się urodził. W swoim macierzystym klubie nie zdołał się przebić, notując tylko 14 występów w trzy lata na poziomie II ligi. Karierę kontynuował w Zniczu Kłobuck, skąd trafił do innej drużyny z rodzinnego miasta – Skry. W jej barwach imponował skutecznością w sezonie 2020/21, w którym zdobył aż 24 bramki pomagając w awansie do I ligi, Szczebel wyżej nie był już tak skuteczny (3 gole w I lidzę). Następnie przeszedł do Chrobrego Głogów, dla którego w 32 meczach zdobył 7 bramek. Po słabszej rundzie jesiennej, zimą 2024 wylądował w Polonii, gdzie odzyskał skuteczność. Wiosną 2024 roku uzyskał 9 trafień a w kolejnym sezonie był najlepszym strzelcem drużyny z 20 golami. Obecnie mocno rywalizują o miejsce na środku ataku z Jakubem Arakiem. We wszystkich meczach łącznie z pucharem, obydwaj Ci zawodnicy zdobyli po 4 bramki.
OLEKSANDR AZACKYJ (ur. 1994, obrońca)
Wychowanek Metalista Charków, następnie był zawodnikiem młodzieżowej drużyny Dynama Kijów oraz Czernomorca Odessa (33 mecze w seniorskiej piłce). W kolejnych latach występował naprzemiennie w Czechach i Gruzji (m.in. Banik Ostrawa, Torpedo Kutaisi czy Dinamo Batumi). W Polsce pojawił się od wiosny 2023 r. w Arce Gdynia, dla której rozegrał łącznie 39 meczów. W ostatnim sezonie w klubie z Trójmiasta pojawiał się na boisku tylko sporadycznie, stąd skorzystał z okazji latem do zmiany barw klubowych. W Bytomiu z marszu stał się podstawowym zawodnikiem i liderem formacji defensywnej.
Historia rywalizacji Puszcza-Polonia
Po raz pierwszy obydwa kluby wpadły na siebie w walce o Puchar Polski 2011/12. Wówczas po rzutach karnych lepsza okazała się Polonia. Kolejna okazja do rywalizacji pojawiła się na poziomie II ligi w latach 2015-17. Wówczas we wszystkich czterech pojedynkach ligowych wygrywała Puszcza. W szczególności utkwił w pamięci mecz z sierpnia 2015. Po niezwykle dramatycznym boju ,,Żubry’’ wygrały 5:4.
| sezon | rozgrywki | data | gospodarze | goście | wynik | bramki |
| 11/12. | PP | PUSZCZA | POLONIA | 1:1 (1:1,1:1) K:4-5 | Paul 31 – Paulista 16 | |
| 15/16 | II liga | 29.08.15. | POLONIA | PUSZCZA | 4:5 (2:2) | Lachowski 20, 75, Zieliński 26, Broniewicz 53-k. – Broź 13, 62, 85-k., Lepiarz 33, Gębalski 89 |
| 15/16 | II liga | 26.03.16. | PUSZCZA | POLONIA | 3:0 (3:0) | Kotwica 31, Abramowicz 41, Domański 44 |
| 16/17 | II liga | 24.09.16. | POLONIA | PUSZCZA | 1:2 (0:0) | Kowalczyk 46 – Uwakwe 76, Radziemski 90 |
| 16/17 | II liga | 22.04.17. | PUSZCZA | POLONIA | 2:0 (1:0) | Żurek 44, Orłowski 58 |
W obecnej kadrze Puszczy mamy dwóch zawodników z przeszłością w Polonii, którzy właśnie z Bytomia trafili do Niepołomic latem tego roku:
ADRIAN PIEKARSKI – w barwach Polonii występował przez dwa sezony (2023-25). Był podstawowym stoperem. Łącznie rozegrał 57 spotkań i zdobył 6 bramek.
NORBERT BARCZAK – w Bytomiu grał jedynie przez pół roku, po przejściu z Górnika Zabrze przed startem rundy wiosennej poprzedniego sezonu. Dla Polonii rozegrał 9 meczów, w tym 7 w wyjściowym składzie.
Ostatnie występy:
PUSZCZA NIEPOŁOMICE – ODRA OPOLE 1:1 (0:0)
Bramki: Kosei Iwao 58 – Adrian Purzycki 59.
Skład: Wiktor Kowal – Norbert Barczak, Konrad Kasolik, Adrian Piekarski, Piotr Mroziński – Kōsei Iwao (67, Olaf Korczakowski), Konrad Stępień, Michał Walski (87, Adam Basse), Filipe Nascimento, Mateusz Cholewiak – Christopher Simon (67, Kacper Śmiglewski).
WISŁA KRAKÓW – POLONIA BYTOM 1:0 (0:0)
Bramka: Igbekeme 70
Skład: 1. Axel Holewiński – 10. Kacper Michalski (71, 27. Jakub Apolinarski), 30. Oskar Krzyżak (76, 4. Mikuláš Bakaľa), 13. Ołeksandr Azaćkyj, 5. Matej Matić, 7. Lucjan Zieliński – 15. Oliwier Kwiatkowski (56, 19. Jean Franco Sarmiento), 8. Mikołaj Łabojko (76, 14. Grzegorz Szymusik), 18. Tomasz Gajda, 11. Konrad Andrzejczak – 23. Jakub Arak (71, 9. Kamil Wojtyra).
PRZEWIDYWANIA
Chyba mało kto spodziewał się przed startem sezonu, że w roli faworyta pojedynku Polonii Bytom z Puszczą, będziemy wskazywać beniaminka z Górnego Śląska kosztem niedawnego ekstraklasowicza. Podopieczni młodego trenera Łukasza Tomczyka jednak nie przestają zadziwiać. W poprzednich rozgrywkach niespodziewanie wywalczyli bezpośredni awans kosztem choćby faworyzowanej Wieczystej. Również do pierwszoligowej rzeczywistości weszli z przysłowiowego ,,buta’’ w wielu meczu rozstawiając po kątach innych, znacznie bardziej doświadczonych rywali. Zaczęło się od dwóch wygranych na wyjeździe w Łęcznej i Głogowie, bez straty gola! Później beniaminek musiał zmierzyć się z pierwszym poważnym kryzysem. Zaczęło się od wysokiej przegranej 0:5 w Łodzi z ŁKS. W dwóch kolejnych pojedynkach Bytomianie również schodzili pokonani. Od 6.kolejki nastąpiło wyraźnie odbicie formy. Zespół ten z czterech kolejnych meczów wygrał aż trzy, w tym efektownie 4:2 z Wieczystą. Rozpędzoną Polonię zatrzymała dopiero kilka dni temu Wisła. Na boisku faworyta pozostawiła jednak dobre wrażenie, przegrywając minimalnie 0:1 po zaciętym boju. Aktualnie w tabeli z 19 punktami Poloniści zajmują 4 miejsce tracąc ledwie trzy punkty do wicelidera. Szkoleniowiec gospodarzy sobotniego meczu konsekwentnie stawia na ustawienie z trójką obrońców, którą ostatnio tworzą Szymański, Azackij i Matić (Chorwat, który niedawno dołączył do drużyny). W zależności od rywala ekipa ze Śląska gra ustawieniem 4-5-1 lub 3-4-3. O miejsce na wahadle czy bokach pomocy rywalizuje całkiem spora grupa piłkarzy jak np. Apolinarski, Michalski, Zieliński, czy Kwiatkowski. Pewniakiem do gry na lewej stronie jest Andrzejczak. Duet środkowych pomocników najczęściej tworzą Łabojko i Gajda, a na dziewiątce toczy się zacięta rywalizacja między Arakiem i Wojtyrą, którzy obecnie prezentują podobny poziom skuteczności.
Sporo optymizmu w serca kibiców z Niepołomic wlała postawa ich drużyny w ciągu ostatniego tygodnia. Wyjazdowe starcie z Polonią Warszawa przyniosło długo oczekiwane zwycięstwo a trzy dni później udało się wyeliminować z Pucharu Polski Stal Mielec. Zespół Puszczy potwierdził dobrą dyspozycję także w ostatnim meczu z Odrą Opolą. Niestety zawiodła głównie skuteczność pod bramką rywala, przez co rezultat remisowy należy potraktować w kategorii lekkiego rozczarowania. Udało się tylko na jeden punkt zmniejszyć stratę do bezpiecznej lokaty nad strefą spadkową. W Bytomiu czeka nas ciężki pojedynek, ale za Puszczą na pewno przemawia dotychczasowa historia rywalizacji. Polonia jest wyjątkowo przyjaznym rywalem, bowiem wszystkie cztery mecze ligowe z tą drużyną zakończyły się triumfami ,,Żubrów’’ a ekipa w niebiesko-czerwonych barwach była raz lepsza w krajowym pucharze. Wygląda na to, że powoli klaruje się również wyjściowa jedenastka zespołu prowadzonego przez Tomasza Tułacza. Możemy spodziewać się podobnego składu jak przeciwko Odrze. Największe niewiadome stanowi obsada pozycji skrzydłowych. Iwao wydaję się obroni miejsce w składzie po niezłym występie w sobotę. Pytanie co z Cholewiakiem, który co prawda dość łatwo dochodził do sytuacji, ale raził nieskutecznością. W jego miejsce może otrzymać szansę ktoś z trójki Korczakowski, M.Stępień lub Francois. Ponadto wchodzi w grę wariant z typową ,,dziewiątką’’ (Śmiglewski lub Basse), co oznaczałoby powrót Simona do drugiej linii, zapewne kosztem K.Stępnia, bo na dzień dzisiejszy trudno sobie wyobrazić środek pomocy bez Walskiego i Nascimento.
